Wat verandert er met oproepcontracten?

Het wetsvoorstel ‘Wet arbeidsmarkt in balans’ is aangenomen door de Tweede Kamer. Ondernemers die regelmatig met oproepkrachten werken, moeten weten wat er gaat veranderen per januari 2020.

Wat is een oproepovereenkomst?

Een oproepovereenkomst is eigenlijk een verzamelbegrip voor onder andere een nulurencontract of een min-maxcontract. Het gaat om een arbeidsovereenkomst met uitgestelde prestatieplicht: de werkgever roept de werknemer op als er werk voorhanden is en de werknemer is verplicht om dan te komen. Kenmerkend is dat het aantal te werken uren niet ondubbelzinnig vaststaat.

Er komt een duidelijke definitie van een oproepovereenkomst: er is sprake van een oproepovereenkomst als de (uren)omvang van de te verrichten arbeid niet ondubbelzinnig is vastgelegd als één aantal uren per tijdvak van ten hoogste een maand of jaar, en waarbij de loonbetaling niet gelijkmatig gespreid is over dat tijdvak.

Bij vergoede bereikbaarheidsdiensten is er geen sprake van een oproepovereenkomst.

Een nieuwe oproeptermijn

Als het aantal te werken uren niet duidelijk vastligt, moet u de werknemer persoonlijk, minstens vier dagen van tevoren, oproepen, anders is de werknemer niet verplicht om te komen werken.

Hoe roept u dan op? U moet schriftelijk of digitaal (bijvoorbeeld per e-mail of whatsapp) oproepen. Doet u dit niet, dan is er niet correct opgeroepen. Bij cao kan er een kortere oproeptermijn worden afgesproken (maar nooit minder dan 24 uur).

Als de oproep binnen vier dagen voor het begin van de werkzaamheden (gedeeltelijk) wordt ingetrokken of u de tijdstippen wijzigt, heeft de werknemer recht op loonbetaling over de periode waarvoor hij opgeroepen is.

Tip! Trek een oproep schriftelijk in, want een mondelinge intrekking is niet rechtsgeldig. U moet dan alsnog het loon betalen over de uren waarvoor de werknemer is opgeroepen.

Aanbod voor vaste omvang

Nieuw is het aanbod voor een vaste arbeidsomvang. De regering wil dat:

• u uw werknemer jaarlijks (in de 13e maand) een aanbod doet voor een vast aantal arbeidsuren, waarbij de loondoorbetalingsplicht niet is uitgesloten
• het aanbod voor het vaste aantal uren gebaseerd is op de gemiddelde arbeidsomvang in de voorgaande twaalf maanden (de referteperiode)

Doet de werkgever geen aanbod, dan heeft de werknemer recht op het niet-genoten loon vanaf de uiterlijke datum waarop de werkgever het aanbod had moeten doen. De regering stelt voor dat er in deze gevallen recht op loon bestaat over de uren die de werknemer zou hebben gehad als de werkgever het aanbod had gedaan en de werknemer daarmee akkoord was gegaan.

Voor werknemers die op het tijdstip van inwerkingtreding al langer dan twaalf maanden op basis van een oproepcontract werken, wordt er een overgangsbepaling opgenomen, die bepaalt dat de werkgever binnen een maand na inwerkingtreding van de wetswijziging een aanbod voor een vaste arbeids(uren)omvang moet doen.

Bron: SRA