Na 19 jaar met een dubbel gevoel naar de fiscus

Fiscalist Nic Riggelink (50) werkte bijna twee decennia voor Stolwijk Kelderman. Na lang nadenken vertrok hij per 1 maart 2019 naar de Belastingdienst. In een openhartig interview geeft hij antwoord op vragen over zijn ervaringen en de redenen voor zijn afscheid.

Waar één van zijn collega’s begin 2019 haar 25-jarig jubileum viert met een feestelijke receptie, valt Nic een zelfde soort receptie ten beurt. Met dezelfde enthousiaste opkomst, warmte en felicitaties. Het verschil? De één blijft en de ander gaat. Een afscheidsreceptie, meer dan verdiend door een man die bijna twintig jaar van zijn leven grotendeels aan zijn werk wijdde.

Nic heeft een dubbel gevoel over zijn afscheid: “het is niet zo dat ik het niet meer naar mijn zin heb bij Stolwijk Kelderman. Wel viel het mij gaandeweg meer op dat mijn gevoel over mijn carrière een golfbeweging volgt. De laatste jaren denk ik steeds meer na over hoe het zou zijn als ik het eens helemaal anders aanpak, met een nieuwe uitdaging. Voor mij was het duidelijk dat ik nooit zou kiezen voor hetzelfde werk bij een ander kantoor. Wat dat betreft is Stolwijk Kelderman een prima werkgever. Maar een andere aanpak binnen Stolwijk Kelderman, zag ik ook niet als een oplossing. Minder werken zou betekenen dat mijn collega’s mijn werk deels zouden moeten overnemen. Dat gaat niet goed samen met mijn, soms te grote, verantwoordelijkheidsgevoel. Ik vind het ook moeilijk om ‘nee’ te zeggen. Om toch een betere verhouding tussen werk en privé te kunnen bewerkstelligen, koos ik ervoor een andere weg in te slaan.”

“Ik ruil al het mooie dat ik achterlaat in voor iets dat ik nu nog meer nodig heb.”

Intensief

Als jonge dertiger ging Nic aan de slag bij het toenmalige Reijmer Wibbens, dat later werd samengevoegd met Stolwijk van de Rakt en uitgroeide tot het huidige Stolwijk Kelderman. Nic zag collega’s komen en gaan, maar vooral de klantenportefeuille groeien. Hij vervolgt: “Ik ben flexibel ingesteld, kon dus ook prima meekomen met de groei van ons kantoor. Vandaag de dag staat er een krachtig en mooi divers fiscaal team, collega’s waar ik trots op ben. Als ik nadacht over die nieuwe wending in mijn loopbaan, dan voelde ik wel sterk de behoefte om te gaan voor minder werkdruk. Minder taken ook. De afgelopen jaren was ik deels teamcoördinator, runde ik samen met een collega een afdeling voor Duitse klanten, organiseerden we kennissessies en voelde ik mij natuurlijk verantwoordelijk voor tevredenheid onder mijn 50 reguliere klanten. Je hebt dan wel veel aan je hoofd, zal ik maar zeggen. En het lukt je niet altijd om dat los te laten als je thuis bent.”

Een goede match

De keuze van Nic viel op werken bij De Belastingdienst. Een werkgever waar een goede verhouding tussen werk en privé heel belangrijk wordt gevonden. Waar je niet voor klanten werkt, maar aan dossiers. Op een andere manier uren hoeft te schrijven en waar meedenken over marketing gerelateerde zaken niet aan de orde is. Nic: “Ja, dat is een heel bewuste keuze. Ik vind het ook mooi om in de komende jaren eens te zien hoe het er aan de andere kant van mijn vakgebied aan toe gaat. Natuurlijk neem ik mijzelf mee naar mijn werk, dus ook mijn karaktereigenschappen als het gaat om verantwoordelijkheid en flexibiliteit. Ik verwacht echter dat ik bij mijn nieuwe werkgever minder wordt uitgedaagd om over-verantwoordelijk of over-flexibel op te stellen. Ik reken erop dat dit een goede match blijkt te zijn voor de komende jaren.”

Dankbaar

Gevraagd of Nic na 19 jaar ook wel zaken en mensen gaat missen, antwoordt hij. “Ja zeker. Mijn collega’s natuurlijk, maar ook samen eten en darten tijdens de pauze en de mooi georganiseerde personeelsuitjes. Daarnaast zal ik toch wel echt het advieswerk gaan missen, het sparren met klanten, vakgenoten en mensen uit andere beroepsgroepen zoals advocaten en notarissen. Van adviseren maak ik nu de overstap naar controleren, daar ligt wel even een uitdaging. Maar voor mij overheerst toch ook wel de dankbaarheid. Voor de afgelopen 19 jaren, die in het algemeen een mooie en positieve indruk achterlaten. Voor de wijze waarop ik nu kan vertrekken en voor het begrip dat ik daaromheen ervaar in alle lagen van de organisatie”. Nic sluit af met een glimlach: “Ik laat de tent goed achter, ze kunnen heus wel zonder mij. Ik ruil al het mooie dat ik achterlaat in voor iets dat ik nu nóg meer nodig heb”.