Hebben en houden no-riskpolis is een geldige ontbindende voorwaarde

Kantonrechter Maastricht, 3 augustus 2015 – Een werkgever die een werknemer met weinig kansen op de arbeidsmarkt een baan aanbiedt onder de ontbindende voorwaarde dat de werknemer een no-riskpolis heeft en houdt, mag het dienstverband beëindigen als de no-riskpolis niet wordt verlengd.

De zaak

De werknemer is in 2010 in dienst getreden bij de werkgever. Bij deze indiensttreding beschikte de werknemer over een no-riskpolis van UWV; UWV betaalt dan een Ziektewetuitkering aan de werknemer als hij niet kan werken tijdens ziekte. De Ziektewetuitkering dekt dus (een groot deel van) de loonkosten van de zieke werknemer. De no-riskpolis geldt 5 jaar lang vanaf de eerste werkdag van de werknemer. In bijzondere gevallen verlengt UWV de periode van 5 jaar met nog eens 5 jaar.

Na 5 jaar heeft de werknemer UWV verzocht om de no-riskpolis te verlengen met 5 jaar. UWV heeft dit geweigerd.

De werkgever heeft daarop aan de werknemer laten weten dat zijn arbeidsovereenkomst met ingang van 1 juni 2015 eindigt, omdat als gevolg van de beslissing van UWV niet meer voldaan wordt aan de met de werknemer overeengekomen voorwaarden van de arbeidsovereenkomst.

De werknemer is het hier niet mee eens. Hij roept de nietigheid van de opzegging van zijn dienstverband in en verklaart zich bereid om zijn werkzaamheden te hervatten.

De werknemer vordert in deze procedure van de werkgever om hem toe te laten tot zijn werkzaamheden en zijn achterstallige en toekomstige loon te betalen.

De werkgever stelt zich op het standpunt dat hij met de werknemer een rechtsgeldige ontbindende voorwaarde is overeengekomen, namelijk dat hij de beschikking diende te hebben over een no-riskpolis.

De kantonrechter

Uit de arbeidsovereenkomst moet naar het oordeel van de kantonrechter redelijkerwijs worden afgeleid dat partijen bij aanvang hebben afgesproken dat de arbeidsovereenkomst zal eindigen (“na de gebruikelijke opzegtermijn”) indien de dispensatie (bedoeld is hier: de no-risk-polis) van UWV (“volledige doorbetaling van loon en bijkomende kosten bij ziekte van de werknemer”) komt te vervallen.

De ontbindende voorwaarde is daadwerkelijk ingetreden, nu UWV heeft beslist dat de no-risk-polis niet zal worden verlengd na 5 jaar.

De kantonrechter is van oordeel dat een werkgever die zich inspant om een – anders op de reguliere arbeidsmarkt betrekkelijk kansloze – werknemers zoals de werknemer een baan aan te bieden, gerechtigd is om zichzelf er op voorhand van te verzekeren dat de beëindiging van de no-risk-polis voor hem geen nadelige gevolgen heeft. Het is redelijk dat in de verhouding tot de betrokken werknemer, de beëindiging van die dispensatie dan niet voor rekening van de werkgever komt.

De kantonrechter wijst de vorderingen van de werknemer dan ook af.

Bron: XpertHR