Einde compensatie transitievergoeding vergroot risico op slapende dienstverbanden

Vanaf 1 januari 2027 verdwijnt de compensatieregeling voor de transitievergoeding. Dat raakt werkgevers die een werknemer na twee jaar langdurige ziekte willen ontslaan. Zij krijgen dan geen vergoeding meer voor de betaalde transitievergoeding. Daardoor kan het voor werkgevers financieel aantrekkelijker worden om het dienstverband niet te beëindigen. Het risico op slapende dienstverbanden neemt daarmee opnieuw toe.

Einde compensatie transitievergoeding verandert de financiële afweging

Als werkgever krijg je vanaf 2027 te maken met een belangrijk verschil. Je moet bij ontslag na langdurige arbeidsongeschiktheid nog steeds een transitievergoeding betalen. Maar je krijgt deze kosten niet meer gecompenseerd.

Tot nu toe nam de compensatieregeling een groot deel van die financiële druk weg. Daardoor hadden werkgevers minder reden om een langdurig zieke werknemer na twee jaar ziekte op papier in dienst te houden.

Met het einde van de compensatie transitievergoeding verandert dat. De kosten komen weer volledig bij de werkgever te liggen. Zeker voor kleine en middelgrote werkgevers kan dat zwaar wegen.

Waarom slapende dienstverbanden kunnen terugkeren

Een slapend dienstverband ontstaat wanneer een werknemer na twee jaar ziekte nog wel in dienst blijft, maar geen loon meer ontvangt en ook niet werkt. Het dienstverband bestaat dan vooral administratief.

De compensatieregeling werd in 2020 ingevoerd om dit tegen te gaan. Werkgevers hielden langdurig zieke werknemers namelijk vaak in dienst om betaling van de transitievergoeding te voorkomen.

Omdat de compensatie dat financiële nadeel wegnam, oordeelde de Hoge Raad dat werkgevers in principe moesten meewerken aan beëindiging van het dienstverband. Er was immers geen goede reden meer om dat te weigeren.

Nu de compensatie verdwijnt, komt die financiële prikkel terug. Als werkgever betaal je dan na twee jaar loondoorbetaling en re-integratie ook nog de volledige transitievergoeding. Daardoor kan beëindiging opnieuw onaantrekkelijk worden.

Transitievergoeding bij langdurige ziekte blijft een zware last

De transitievergoeding bij langdurige ziekte blijft volgens de bron bestaan. Dat zorgt voor een scheve situatie. Werkgevers hebben dan al twee jaar loon doorbetaald en re-integratie-inspanningen geleverd. Toch moeten zij bij ontslag nog een extra vergoeding betalen.

Dat maakt de afweging lastig. Aan de ene kant wil je duidelijkheid bieden aan de werknemer. Aan de andere kant kunnen de kosten flink oplopen.

Voor werkgevers betekent dit dat zij tijdig moeten nadenken over:

• de financiële gevolgen van ontslag na langdurige arbeidsongeschiktheid;
• de administratieve verwerking van langdurig zieke werknemers;
• het risico dat dienstverbanden blijven doorlopen zonder actief werk;
• de communicatie met werknemers over beëindiging en vergoeding;
• de impact op personeelsplanning en kostenbegroting.

Wat betekent het einde compensatie transitievergoeding voor je administratie?

Het einde van de compensatie transitievergoeding heeft niet alleen juridische gevolgen. Ook je HR- en salarisadministratie krijgen ermee te maken.

Je moet scherper bewaken wanneer de periode van twee jaar ziekte eindigt. Daarnaast moet je goed vastleggen welke re-integratie-inspanningen zijn gedaan. Ook moet duidelijk zijn welke financiële verplichtingen blijven bestaan bij beëindiging van het dienstverband.

Zorg daarom dat dossiers rond langdurige arbeidsongeschiktheid compleet zijn. Denk aan ziekteperioden, loonbetalingen, re-integratieverslagen en afspraken met de werknemer. Een goed dossier helpt bij een zorgvuldige beslissing.

Afschaffing transitievergoeding bij langdurige ziekte als mogelijke oplossing

Volgens Ramy Mohamed, senior manager en docent arbeidsrecht bij BDO Accountants en Adviseurs, zou de transitievergoeding bij langdurige arbeidsongeschiktheid tegelijk met de compensatieregeling moeten verdwijnen.

De reden daarvoor is duidelijk. Als de compensatie stopt, maar de transitievergoeding blijft bestaan, ontstaat opnieuw een prikkel om dienstverbanden slapend te houden.

Ook wordt in de bron genoemd dat de toegevoegde waarde van de transitievergoeding in deze situatie beperkt kan zijn. De kansen op werkhervatting zijn vaak klein. De Raad van State adviseerde daarom om de transitievergoeding bij langdurige arbeidsongeschiktheid volledig af te schaffen.

Praktische aandachtspunten voor werkgevers

Als werkgever kun je de wetswijziging niet negeren. De regeling stopt per 1 januari 2027. Daarom is het verstandig om nu al vooruit te kijken.

Breng in kaart welke werknemers langdurig ziek zijn en wanneer de wachttijd van twee jaar afloopt. Maak ook inzichtelijk welke kosten ontstaan als je het dienstverband beëindigt. Zo voorkom je verrassingen in je personeelskosten.

Bespreek daarnaast intern welk beleid je wilt voeren bij langdurige arbeidsongeschiktheid. Kies je voor beëindiging met betaling van de transitievergoeding? Of ontstaat de neiging om het dienstverband te laten doorlopen? Die keuze heeft financiële, juridische en menselijke gevolgen.

Bereid je voor op hogere kosten en lastige keuzes

Het einde van de compensatie transitievergoeding kan grote gevolgen hebben voor werkgevers. Vanaf 2027 betaal je bij ontslag na langdurige ziekte opnieuw zelf de volledige transitievergoeding.

Daardoor neemt het risico op slapende dienstverbanden toe. Dat is onwenselijk voor werkgevers én werknemers. Werkgevers krijgen te maken met hogere kosten en moeilijke keuzes. Werknemers kunnen vast blijven zitten in een dienstverband zonder loon, werk of perspectief.

Voor ondernemers is het daarom belangrijk om langdurige ziektegevallen tijdig te beoordelen. Zorg voor een compleet dossier, bereken de financiële gevolgen en bepaal je beleid vóórdat de compensatieregeling stopt.

Bron: Salaris Vanmorgen