Hannie verandert al 40 jaar mee

Veertig jaar werken bij dezelfde organisatie, dat zie je niet vaak meer. Hannie van Zoomeren vierde onlangs haar jubileum en werd getrakteerd op een dag vol verrassingen. Wat Hannie in al die jaren – letterlijk en figuurlijk – op de been gehouden heeft, blijkt wel uit haar inspirerende verhaal.

Eerst even dit. De aanwezigheid van Hannie op kantoor laat zich gemakkelijk raden door de rollator, geparkeerd in de garderobe. Al sinds haar jonge jaren bindt Hannie de strijd aan met zo ongeveer de slechtste rug die een mens kan treffen. Dit ongerief, dat met pieken en dalen altijd aanwezig is, wordt ruimhartig gecompenseerd door haar sterke geest, positieve houding en een onwrikbaar doorzettingsvermogen. Hannie is en blijft op de been, ondanks de voorspellingen van doktoren die haar al tientallen jaren geleden in een rolstoel terecht zagen komen.

Computer in bed

Hannie vervolgt haar verhaal: “Dit was ook de periode waarin ik ziek werd. Door rugproblemen kon ik niet langer actief klanten bezoeken. Op een dag verschenen Gerard en Cor aan mijn ziekbed, om te vragen of ik er dan misschien iets in zag om interne werkzaamheden te verrichten. Dat wilde ik wel. Al snel kreeg ik in bed gezelschap van een computer en kon ik weer aan de slag.” Zoals het kantoor in omvang groeide, ontwikkelde Hannie zich ook verder. Als hoofd-administratie deed zij de lonen en HR-werkzaamheden erbij. Ze ontdekte dat het verstandig was een keus te maken tussen werken met cijfers of met mensen. “Ik koos voor mensen. Collega’s helpen het beste uit zichzelf te halen is mijn absolute drijfveer”, licht Hannie haar keuze toe.

“Collega’s helpen het beste uit zichzelf te halen is mijn absolute drijfveer.”

Nu, veertig jaar na haar eerste werkdag, speelt Hannie een unieke rol binnen het huidige SKN. Dankzij overnames en autonome groei telt de organisatie inmiddels zo’n 140 medewerkers, verdeeld over drie kantoren. Als vertrouwenspersoon zet Hannie bijvoorbeeld haar luisterend oor in en zoekt zij met collega’s naar oplossingen. Haar interne rol en sociale invloed is in de loop der tijd gegroeid. Ze zegt daarover: “Ik heb alle mensen zien komen en er ook velen weer zien vertrekken. De meesten van hen trekken de deur met een tevreden gevoel dicht en slaan hun vleugels uit. Gelukkig komen zij dikwijls ook weer bij ons terug.”

Hannie kent haar collega’s allemaal, op alle niveaus: “Ik weet hoe en wanneer ik hen het beste kan benaderen. Soms geef ik mijn ongezouten mening of iemand even een ‘schop onder de kont’. Op andere momenten zorg ik dat mensen bij elkaar gaan zitten om sneller iets voor elkaar te krijgen. Maar heel vaak breng ik gewoon mijn complimenten over, want dat helpt in mijn optiek altijd.”

Gaat ze dan nooit?

Naar eigen zeggen is Hannie er niet op uit om de 50 jaar vol te maken. “De dag vol verrassingen, tijdens mijn 40-jarig jubileum, vond ik geweldig. Dat hoeft straks niet nog een keer in de overtreffende trap. Ik wil de komende jaren mijn kennis overdragen en langzaam toegroeien naar een ander actief leven.” Hannie prijst zich gelukkig. Met haar levenspartner Wim, haar kinderen en kleinkinderen. Die staan wat haar betreft allemaal onbetwist op één. Zoon Jan Willem werkt ook bij SKN. Toen, een jaar of wat geleden, de keus gemaakt moest worden of hij bij hetzelfde bedrijf zou gaan werken als zijn moeder, gaf zij te kennen wel op te stappen als het niet zou werken. Welnu, ze is er nog steeds. Gelukkig wel.