Transitievergoeding na twee jaar ziekte

Werkgevers zijn een transitievergoeding verschuldigd wanneer zij een zieke werknemer na twee jaar ziekte ontslaan. Het is echter niet verplicht om na twee jaar ziekte het dienstverband te beëindigen.

Aan het in stand houden van een arbeidsovereenkomst zonder dat er arbeid wordt verricht, het zogeheten ‘slapend dienstverband’, kleven echter wel risico’s. Het is daarom raadzaam om het dienstverband na twee jaar ziekte op te zeggen en de transitievergoeding te betalen.
Als de arbeidsovereenkomst na twee jaar ziekte niet wordt beëindigd, dan ontstaat er een slapend dienstverband. De loonbetalingsverplichting is vervallen, de werknemer is ziek, maar de arbeidsovereenkomst bestaat nog. Sinds het ontslagrecht in 2015 is gewijzigd, komt het slapend dienstverband vaker voor. Volgens recente jurisprudentie handelt een werkgever niet ernstig verwijtbaar of onrechtmatig als het dienstverband na twee jaar ziekte in stand wordt gelaten. Dit betekent dat een werknemer die na twee jaar ziekte zelf om ontbinding van de arbeidsovereenkomst verzoekt, van de rechter vooralsnog geen transitievergoeding en geen billijke vergoeding toegewezen krijgt.

Risico’s slapend dienstverband

Het klinkt misschien gunstig, maar er kleven veel risico’s aan het slapend dienstverband. De kans dat de zieke werknemer ooit weer kan werken, is reëel. Vaak is de functie aan iemand anders vergeven, waardoor boventalligheid ontstaat en passend werk is ook niet altijd beschikbaar. Als er dan op een later moment afscheid moet worden genomen, is de transitievergoeding inmiddels als gevolg van het verstrijken van de tijd alleen maar verder opgelopen.

Tip: Het slapend dienstverband is risicovol. Het is daarom raadzaam om het dienstverband na twee jaar ziekte op te zeggen en de transitievergoeding te betalen. Dat geeft zekerheid én voorkomt dat de kosten in de toekomst hoger uitvallen.

Let op! Er zijn twee aanpassingen van de transitievergoeding op komst, zo blijkt uit het wetsvoorstel van het kabinet. Op hoofdlijnen komt het er op neer dat werkgevers die werknemers na twee jaar ziekte ontslaan, wel een transitievergoeding moeten betalen, maar hiervoor worden gecompenseerd. Wel staat daar een verhoging van de AWF-premie tegenover. Daarnaast krijgen cao-partijen meer ruimte om af te wijken van de transitievergoeding bij ontslag om bedrijfseconomische redenen.