Asscher hoort zware kritiek Wet Werk en Zekerheid aan

Mogelijk snelle actie tegen transitievergoeding na twee jaar ziekte

Het was voor de Kamercommissie voor SZW makkelijk schieten woensdagavond 9 maart. Op de agenda stond het plan voor evaluatie van de wet Werk en Zekerheid. Het ambtelijk onderzoeksbureau van de Kamer vond dat onvoldoende concreet. Velen hadden publiekelijk of in een hoorzitting kritiek gespuid op die WWZ: de vakbeweging mist meer vaste banen, werkgevers klagen over onduidelijkheid en kosten rond ontslag, niemand ziet toegenomen zekerheid voor zzp-ers. Kamerleden konden zich dus uitleven.

Grondslag was niet eenduidig

De WWZ zou een kroon worden op het Sociaal Akkoord van april 2013. Ik heb die stukken opgezocht. Asscher schreef 12 kantjes met doelen als ‘regie van sociale partners over de arbeidsmarktinfrastructuur’. Concreter is een bijlage met 63 maatregelen, meestal zonder einddatum, zoals “Het zittend bestand Wajong wordt herkeurd”. Een deel van de maatregelen staat nu in de WWZ, verder moeten we wachten tot bijvoorbeeld 2026: dan hebben overheid en werkgevers in de marktsector 125.000 extra banen voor mensen met een beperking, schreven ze.

De centrale werkgevers- en werknemersorganisaties vulden drie jaar geleden 46 bladzijden over hun weg naar 2020. De nu gewenste ‘meer vaste banen’ staan er niet in. Wel keerden partners zich tegen steeds meer ‘doorgeschoten flexibiliteit’, dat wil zeggen onnodige flexcontracten en/of onevenwichtig ten nadele van de werknemer.

Kortom, deze stukken zijn voor een oordeel nog minder geschikt dan het gemiddelde ontslagdossier bij de kantonrechter. Partijen onderschreven indertijd deze stukken met voor-ieder-wat-wils. En kunnen nu dus vrijuit klagen.

Meer slapende dienstverbanden?

Asscher aanhoorde in de Kamer de vele kritiek geduldig, en haalde uit naar wie zijn intenties betwijfelt of actie voert ten koste van anderen. Hij hield niet op te wijzen op hoe kort de wet geldt. Verandervoorstellen vindt hij de verantwoordelijkheid van sociale partners, die heeft hij inmiddels weer tot gezamenlijk overleg gebracht. Het knelpunt transitievergoeding na twee jaar ziekte, dat trekt hij zich aan, het voelt onrechtvaardig. Maar pas als het verslag van deze zitting er is, dat nog door zijn ambtenaren gecheckt wordt, durf ik te zeggen wat hij in de Kamer verwoordde: zijn wil tot oplossing of zijn empathie voor werkgevers. In een interviewtje met NU.nl was hij heel stellig, over zijn bereidheid tot afschaffen. Ook dat is nog geen harde uitspraak!

Uit een interne enquête van rechtsbijstandsverzekeraar DAS zou overigens blijken dat 80 procent van de arbeidsjuristen ziet dat werkgevers contracten ‘slapend’ in stand houden.

Bron: KoM