“Directeur als vertrouwenspersoon, dat vinden wij heel gewoon”

Steeds meer bedrijven worden zich bewust van het belang van een vertrouwenspersoon in hun organisatie. Veranderende wetgeving en de #metoo discussie zijn daarvan de aanstichters. Op zich goed nieuws. Maar kan zomaar iedereen die rol van vertrouwenspersoon op zich nemen?

Ik kom geregeld bij bedrijven over de vloer. In gesprek over arbeidsomstandigheden en ongewenste omgangsvormen, hoor ik dan dat men een vertrouwenspersoon aangesteld heeft. Als ik vraag: hoe dan? En wie is die vertrouwenspersoon? Dan vertelt men geregeld dat dit de HR-adviseur is. Soms hoor ik dat de bedrijfsarts of zelfs een leidinggevende of de directeur (!) de vertrouwenspersoon is. Er zijn bedrijven waar ze dat heel gewoon vinden. Maar is het dan goed geregeld?

Nee. Een HR-adviseur, leidinggevende, directeur, lid van de ondernemingsraad en zelfs bedrijfsarts kunnen geen vertrouwenspersoon zijn. Waarom dan niet? De Inspectiedienst SZW zegt hierover het volgende: “Een vertrouwenspersoon dient onafhankelijk te zijn. Er mag geen sprake zijn van tegenstrijdige belangen. Dit kan het geval zijn bij posities die beoordelend of hiërarchisch van aard zijn”.

Wie is dan wél de vertrouwenspersoon? Een vertrouwenspersoon heeft een (geaccrediteerde) functiegerichte training of opleiding gevolgd of beschikt over aan te tonen deskundigheid. De vertrouwenspersoon neemt binnen de organisatie een onafhankelijke positie in, komt dus niet in conflict met zijn gewone taken in de organisatie. Hij of zij heeft de instemming van een personeelsvertegenwoordiging of de ondernemingsraad. Rol, taak en verantwoordelijkheid zijn omschreven en bekend gemaakt in de organisatie. De vertrouwenspersoon kan ook extern worden aangewezen. Welk voordeel levert dat op? Daar ga ik in mijn volgende blog op in. Stel als organisatie eerst de vraag: “hebben wij het wel goed geregeld?”

Remco Lefering
Casemanager Crov | Extern vertrouwenspersoon

r.lefering@vitaconluteijn.nl
06 22 60 36 30